Inês Nunes

Ikuskizun bera ikusi dut bizitza osoan. Uda bakoitzean, giza marea bat iristen da Algarbera, eta lurraldea, erritmoak eta hierarkiak berrantolatzen ditu. Etorri berriak ondo pasatzen duten bitartean, lokalak lanean ari dira. Itsasotik hain gertu eta hain urrun, askotan aurkitzen gara konfinatuta nire udetako merkataritza-gune, babesleku, espetxe eta agertoki nagusian. Espazio horrek modernotasuna eta etorkizuna agintzen zituen, baina gaur egun inoiz bete ez zen aurrerapenaren ideia baten aztarna malenkoniatsu gisa aurkezten da.